06.04.2026

Zapraszamy na wernisaż wystawy malarstwa Miry Sauć pt. Modulacje. Symfonia Malarska, który odbędzie się w Galerii OKO w Ośrodku Kultury, filii nr 2 Centrum Sztuki w Oławie, we wtorek 14.04.2026, o godzinie 18.00. Poniżej słowa od Autorki wystawy: “Modulacja w swojej definicji odnosi się do zmiany parametrów. Modulacja znajduje zastosowanie w Sztukach Pięknych w poezji, muzyce i sztukach wizualnych. W moim obrazach pojęcie modulacji odnosi się do zmiany, jaka zachodzi w kompozycji obrazu i dotyczy kształtowania formy, przestrzeni i światła płynnością koloru. Pracuję z modulacją koloru w warstwie jego nasycenia budując wrażenie uprzestrzennienia kompozycji. Moje zainteresowanie budzi również malarskie światło, zmieniam w obrazach jego natężenie modulując kolorystyczny kontrast. Poszukując tropów swojej inspiracji, odnalazłam zastosowanie modulacji w muzyce w symfoniach Mozarta i Schuberta. Mistrzowie dźwięków budowali utwory wpływając na ich ekspresję poprzez zmianę tonacji i kontrastów. Inspiracją, którą odnajduję w języku muzyki jest wielowarstwowość, przenoszę ją do moich obrazów w postaci zmian w strukturze malarskiej powierzchni. Równie dalece zainspirowała mnie modulacja, wybrzmiewająca w znaczeniach i skojarzeniach słownych w poezji Mirona Białoszewskiego. Obrazy z cyklu Modulacje. Malarska Symfonia, noszą tytuły poetyckich utworów Mirona Białoszewskiego.” BIOGRAM: Mirosława (Mira) Sauć, ur. 1955r w Jeleniej Górze 1980 – mgr biologii, Uniwersytet Wrocławski 1994–2015 – uzyskiwanie dyplomów i certyfikatów oraz uprawnień do prowadzenia psychoterapii, wieloletnie podnoszenie kwalifikacji i kompetencji zawodowych w psychologii klinicznej i psychoterapii w różnych uznawanych i wiodących nurtach (Psychoterapia Uzależnień, Psychoterapia Ericksonowska, Behawioralna, Psychodynamiczna, Psychoterapia Egzystencjonalna i Narracyjna, Transkulturowa Psychoterapia Pozytywna), 2021–2023 – Podyplomowe Malarstwo ASP Wrocław, pracownia prof. Anny Marii Kramm 2023–2025 – Dyscypliny Plastyczne w Architekturze, ASP Wrocław, specjalizacja – malarstwo, pracownia prof. Anny Marii Kramm Kuratorem wystawy jest profesor Anna Maria Kramm. Poniżej tekst kuratorski: “Modulacje. Symfonia Malarska, to kolejny krok w twórczym procesie Miry Sauć. Obrazy, które powstały i połączone zostały wspólnym tytułem są wyrazem dla inspirujących autorkę zagadnień wokół transformacji ludzkiego losu i wizualnej przemiany w powracającym rytmie natury. Źródło inspiracji jest tuż obok, ten sam widok i krajobraz roztaczający się z tarasu domu. Sprawdzona metoda powtórzeń, które uczą twórcę uważności i odkrywają analityczny umysł osadzony w czasie teraźniejszym. Temat jest głęboki, ale obrazy pozostają w przychylnej oku aurze rozpoznawalnych kompozycyjnych elementów takich jak „góra, rzeka, droga, niebo”. Słowa symbole i zawarta w nich treść to zbiór odniesień, który ułatwia odbiorcy czytanie obrazów i płynącą za tym autorefleksję. Nie są to kompozycje pejzażowe, ale nasączone symbolicznością wewnętrzne krajobrazy Miry Sauć. To co eksponuje malarska powierzchnia, nie ma dramatyzmu znanych romantycznych „widoków”. Przemijalność, powtarzalność, odradzanie, to gamy kolorystyczne, to napięcia pomiędzy dominantą i czystym kolorem w polu kompozycji. To rytmiczność i podobieństwo kształtów osadzonych w obrazie. Poszukiwanie malarskiego języka trochę jest o procesie wewnętrznej przemiany artysty o wzrastaniu i o przekonaniach, o zbliżaniu się do szczerych odpowiedzi, którymi nasiąknięte są obrazy – modulacje. Potrzeba wzbogacenia języka jest motorem dla poszukiwań formalnych. Kolory dojrzale rezonują z tematem, sposób opracowanie powierzchni kompozycyjnej bogatej w laserunkowe warstwy zagęszczające strukturalność obrazu. Odważny gest malarski mówi o swobodnym wyrażaniu myśli artystycznej. Słowo ukorzenianie -wyjaśnia motyw i głęboką wartość pracy twórczej, ostatecznie każdego twórcy. Natura nie przemija w kontekście policzalności czasu jednego życia, trwanie natury stabilizuje jego sens. Mam przeświadczenie, że to się wydarzyło ponad nadaniem tytułu i wykonaniem cyklu obrazów. Życie emanuje śmiertelnością, ale tworzenie wyzwala przynależność pasję i niezależność. Kolejny cykl obrazów nie jest uprawomocniony do podsumowań on tylko konsekwentnie przypomina, że język sztuki jest poza ramą czasu, dotyka krawędzi jaką może być pojedyncze dzieło i uwalnia proces twórczy od powtarzalności etapów artystycznego życia.” Anna Maria Kramm